کتاب “بیاض” اثر میرزا ابراهیم جوهری، یکی از آثار ارزشمند در ادبیات فارسی است که به بررسی موضوعات اجتماعی و فرهنگی ایران در دوران قاجار میپردازد. این اثر به نوعی ترکیبی از نثر ادبی و محتوای اجتماعی است و دغدغههای اجتماعی، اخلاقی و فرهنگی آن زمان را منعکس میکند. جوهری در این کتاب به نقد وضعیت اجتماعی و سیاسی جامعه پرداخته و تلاش میکند تا خوانندگان را به تفکر درباره تغییرات لازم در جامعه ترغیب کند. بیاض به عنوان یک اثر ادبی، علاوه بر زیباییهای نثرش، دارای پیامهای عمیق اجتماعی و انسانی است که هنوز هم در دنیای معاصر قابل تأمل و بررسی است.
