دیوان سفرة أم البنین اثر محمد الجماسی مجموعهای از اشعار عربی است که با زبانی پرشور و تصاویر بدیع، به مضامینی چون عشق، رنج، مقاومت و امید میپردازد. شاعر در این اثر از ترکیب سنتهای شعری کلاسیک با نگاهی مدرن بهره میبرد و احساسات عمیق انسانی را با اشارات تاریخی و اسطورهای میآمیزد. عنوان دیوان (سفرة أم البنین – به معنای سفرۀ مادر پسران) ممکن است به نقش مادرانه، تغذیه معنوی یا پیوندهای خانوادگی اشاره داشته باشد. الجماسی با استفاده از وزن و موسیقی کلام، اثری تأملبرانگیز خلق میکند که بازتابدهنده دغدغههای اجتماعی و عاطفی معاصر است.
