کتاب “تراجيديا كربلاء: سوسيولوجيا الخطاب الشيعي” نوشته ابراهیم الحیدری به تحلیل جامعهشناختی واقعه کربلا و تأثیر آن بر شکلگیری گفتمان شیعی میپردازد. نویسنده با رویکردی انتقادی، واقعه عاشورا را نه فقط به عنوان یک رویداد تاریخی، بلکه به مثابه یک تراژدی نمادین بررسی میکند که در طول قرنها به ابزاری برای بازتولید هویت، مقاومت و بسیج سیاسی شیعیان تبدیل شده است. الحیدری تأکید دارد که این رویداد چگونه در بسترهای مختلف اجتماعی و سیاسی بازخوانی شده و به یک اسطورهی مذهبی-سیاسی مبدل گشته است. کتاب همچنین به نقد نقش روحانیت و نهادهای دینی در تفسیر و استفاده از این روایت برای توجیه قدرت یا مقابله با آن میپردازد.
