کتاب “دیوان السید مرتضی الوهاب” مجموعهای از اشعار سید مرتضی الوهاب، شاعر و ادیب عراقی، است که در قالب قصاید، غزلیات و مضامین عرفانی، اجتماعی و اخلاقی سروده شده است. این دیوان بازتابدهندهٔ احساسات عمیق، میهندوستی، اعتقادات مذهبی و دغدغههای انسانی شاعر است. اشعار او از زبانی فصیح و بیانی پرشور برخوردارند و مضامینی چون عشق به اهل بیت (ع)، مقاومت در برابر ظلم، وطندوستی و امید به آینده را در بر میگیرند. سبک شعری وی تلفیقی از سنتهای کلاسیک عربی و نگاه نوین اجتماعی است که او را به عنوان یکی از چهرههای برجستهٔ ادبیات معاصر عراق معرفی میکند.
