کتاب فلسفه عزاداری یا اهمیت سوگواری نوشته حکیمه قاسمی به بررسی ابعاد فلسفی، روانشناختی و اجتماعی مراسم سوگواری، بهویژه در فرهنگ شیعه، میپردازد. نویسنده با تحلیل مفاهیمی مانند عشق، فقدان و معنویت، توضیح میدهد که عزاداری تنها یک رسم اجتماعی نیست، بلکه ابزاری برای تزکیه روح، حفظ یادگذشتگان و تقویت همبستگی جمعی است. قاسمی با استناد به منابع دینی و فلسفی، نشان میدهد که سوگواری چگونه میتواند به انسان در مواجهه با رنجها کمک کند و حتی به عنوان یک کنش سیاسی-اجتماعی در حفظ هویت فرهنگی نقش ایفا نماید. این کتاب، عزاداری را پدیدهای چندبعدی میداند که هم بعد فردی و هم جمعی دارد.
