تفسیر باطنی آیه «وَفَدَیْناهُ بِذِبْحٍ عَظیمٍ»

تفسیر باطنی آیه «وَ فَدَيْنَاهُ بِذِبْحٍ عَظِيمٍ)
سمیرا قلی یی
مرضیه محسن نژاد
تاریخ دریافت: ۹۷/۳/۱
تاریخ پذیرش: ۹۷/۶/۱۵
چکیده
بسیاری از آیات قرآن کریم افزون بر تفسیر ظاهری معنای باطنی نیز دارند. برخی از این تفسیرهای باطنی برخاسته از روایات تفسیری و صحابه است. آیه ۱۰۷ سوره صافات که میفرماید: و فَدَيْنَاهُ بِذِبْحٍ عَظِیمٍ ) نیز از جمله این آیات است. پرسش پژوهش حاضر این است که مقصود از تفسیر باطنی آیه ۱۰۷ سوره ، صافات چیست؟ این پژوهش در صدد است با اتخاذ روش توصیفی- تحلیلی با نگاهی بر تفسیر ظاهری ،آیه به تفصیل پیرامون تفسیر باطنی آن بپردازد. دستاودهای پژوهش حاکی از این مطلب است که تفسیر باطنی آیه ۱۰۷ سوره صافات برامام حسین ناظر است. حضرت ذبح عظیمی است که از نسل حضرت ابراهیم متولد میشود. این تفسیر باطنی برخاسته از روایتی تفسیری نقل شده از امام رضا است که با سند صحیح در برخی کتابهای معتبر و متقدم شیعه نقل گردیده است و معیارهای یک تفسیر باطنی ضابطه مند را دارد.
کلیدواژگان: آیه ۱۰۷ سوره صافات امام حسین تفسیر باطنی ذبح عظيم.